Mig setti hljóðan þegar bróðir minn hringdi og tjáði mér að Heiddi - Snigill #10 - væri dáinn. Þó þekkti ég hann ekki náið. En einhvern veginn þótti mér nú samt vænt um hann. Hjólatöffari fram í fingurgóma, vænsti drengur, og sárt saknað af félögum hans. Það er sorglegt til þess að hugsa að aðeins rétt ár er síðan haldið var upp á 100 ára afmæli mótorhjólsins og listaverk Heiðars, Fallið, sem hann skóp til minningar um fórnarlömb mótorhjólaslysa, var afhjúpað við Varmahlíð.
HÞJ
Einn riddari götunnar, er fallinn í valinn,
horfinn á braut, og Drottni nú falinn.
Margir þín minnast, og söknuðinn finna,
- ég hugsa til þín, þar sem þú minntist hinna.
Með eilífri virðingu.
| Athugasemdir |
Ašeins skrįšir notendur geta skrifaš athugasemdir.
Vinsamlegast skrįšu žig inn eša stofnašu žig.
Powered by AkoComment 2.0!